อยากจะรู้อ่ะ...
แบบว่าเคยชินแต่การใช้จินตนาการ...ทุกอย่างเป็นเรื่องควบคุมได้อย่างใจ อยากให้ชีวิตเป็นยังไงก็เขียนเอา จินตนาการเอา...เป็นแบบนี้มานานมากกกกก
แต่พอมันเป็นชีวิตจริงเรื่องจริง กลายเป็นว่าหงุดหงิดเลยที่ทุกอย่างไม่เป็นไปอย่างใจ...ทำไมอ่ะ...ไม่เข้าใจ...
แค่ทำทุกอย่างให้มันเคลียร์ๆหน่อยได้มั๊ย...คิดอะไรอยู่ รู้สึกยังไง ไม่ชอบเลยที่อ่านไม่ออกแบบนี้ มันอั้นๆน่ะ...ไม่รู้สึกเสียดายเวลาบ้างเหรอ...ไม่คิดจะเสี่ยงบ้างเหรอ...
ที่อยากจะบอกก็คือ...รออยู่ไง...(55555555+)
ไม่ชอบตัวเองที่เป็นแบบนี้เลย เกลียดการคาดหวัง การรอคอยอ่ะ...เพราะไม่อยากผิดหวัง ไม่อยากรอเก้อ...เข้าใจป่ะ พยายามบอกตัวเองอยู่ทุกวันว่า.."คงคิดไปเอง..." เพราะฉะนั้นก็ช่วยให้ความร่วมมือสนับสนุนความคิดนี้ของชั้นด้วยเหอะ...
จะสัญญากับตัวเองอย่างนึง...เค้าจะพยายามใช้เวลาที่ตัวเองรู้สึกบ้าบอแบบนี้ให้น้อยที่สุด...
โอม...จงหายไปจากสมองและความรู้สึกของชั้นเดี๋ยวนี้!!!
อยากกลับไปใช้ชีวิตสงบสุขในความฝันเหมือนเดิม...
ความรัก...ถ้าจะมาแบบนี้ก็อิกนอร์ฉันต่อไปเถอะ...เหอะๆๆๆ
